Een avond om wel/niet snel te vergeten.. VSE1 vs Onze Gezellen.

Dames 1 reisde zaterdagavond af naar Haarlem waar zij zich na 3 weken opnieuw tegen Onze Gezellen konden meten. De vorige wedstrijd met 1 punt verloren, dat zouden we vanavond eens recht gaan zetten! 

De wedstrijd begon zonder coach Dirk, maar de coaching werd goed overgenomen door Angela en Mirjam, die de teamspirit en sfeer er goed wisten in te houden ondanks de slechte start van de wedstrijd. Een klein veld in combinatie met slecht communicerende scheidsen, dit kwam Dames 1 maar al te bekent voor.

Stand na het eerste kwart:  21-15 achter.

In het tweede kwart kwamen de Dames sterk terug met een 0-4 run. Maartje maar ook Eline scoorden een paar mooie punten! Ook Lydia, onze nieuwe aanwinst dit jaar, was lekker bezig.

Stand 2e kwart: 38 -24.
 
En toen… einde tweede kwart gebeurde het ondenkbare voor iedere speler. Op de kop, klaar om haar tegenstander te passeren met een versnelling, zakt Mirjam Wagenaar ineens door haar voeten met een harde schreeuw. Verzwikte enkel of misschien uitgegleden? In ieder geval moesten de dames het zonder Mirjam gaan doen de rest van de wedstrijd. Een bijna onmogelijke taak!

Het derde en vierde kwart werd er beter samen gespeeld door de Dames. Maar ondanks dat werden er veel fouten tegen gefloten en helaas kregen Onze Gezellen wel de bal aan de vrije worp lijn, in tegenstelling tot wij (18 vs 4 vrije worpen). Sanne moest voor het eerst in haar basketbalcarrière het veld verlaten met 5 fouten, een hele shock. De laatste 5 minuten werd er hard en goed verdedigt. Uiteindelijk werd er afgefloten met de stand 73 – 40. Een tragische nederlaag.

Maar wat was er nu gebeurt met onze Mirjam? De aanwezige sportverzorger en fysio van het team, Henk-Gert en Anne-Marie waren het erover eens dat een bezoekje noodzakelijk was aangezien alle symptomen wezen op iets meer dan we hoopten. Om 22:15 kwamen Mirjam, Sanne en AM in het Meander Amersfoort. Na een smeekbede of we zonder afspraak geholpen konden worden (want telefonisch was dat door drukte niet mogelijk..) mochten we wachten tot half 1, een mooie gelegenheid om even langs de MacDonalds te gaan!
Om een lang verhaal kort te maken is Mirjam gisteren met succes geopereerd aan haar achillespees en gaat het haar nu goed af in het gips maar zal ze nog lang moeten revalideren.  Sterkte gewenst van het hele team TOPPER! 

 

In de wachtkamer van de SEH

Vorige bericht

Volgende bericht